WYNIK REALNYCH POTRZEB

W całości jednak wynika­ły one w dużej mierze z realnych potrzeb społe­czno-gospodarczych kraju. I tak np. 1950—1954 to okres forsownego uprzemysłowienia kraju, 1961— 1964 to lata szczególnej koncentracji gospodarki na rozwoju własnej bazy surowcowej i przemysłu cięż­kiego, 1968—1970 to okres poszukiwania dróg uno­wocześnienia gospodarki. Lata obecne zaś to okres koncentracji środków na wiodących dla całej gospo­darki inwestycjach, dla przykładu Huta „Katowi­ce” (docelowa produkcja 9 min ton) i przezwy­ciężania różnych trudności i dysproporcji spowodo­wanych wysoką dynamiką inwestycji w pierwszej połowie lat siedemdziesiątych, nieurodzajem w rol­nictwie w ciągu kilku kolejnych lat itp. Zjawiskiem bardzo charakterystycznym jest fakt, że sposób funkcjonowania układu kierowniczego spo­łeczeństwa był w całym okresie Polski Ludowej w znacznym stopniu podporządkowany potrzebom i za­daniom społeczno-gospodarczym formułowanym przez ten układ w poszczególnych okresach. Oczywi­ście, ekonomika jedynie „w ostatecznym rachunku determinuje politykę” (F. Engels), bowiem układ po­lityczny rządzi się swymi autonomicznymi prawami, ale nie może on nie służyć potrzebom rozwoju eko­nomicznego i zaspokojenia potrzeb materialnych i duchowych społeczeństwa.