W HISTORII POLSKI

W historii XXXV-lecia Polski Ludowej zakres posiadanych zasobów oraz au­tonomiczności norm przypisanych organizacjom ad­ministracyjnym, gospodarczym, politycznym bywał zróżnicowany w poszczególnych okresach. Wahał się on pomiędzy dwoma stanami krańcowymi: od dużej samodzielności w realizacji celów określonych od­górnie do dużej centralizacji szczegółowych decyzji przez centralny układ kierowniczy i szczątkowej sa­modzielności w realizacji zadań.Okresy wysokiego poziomu samodzielności w re­alizacji zadań politycznych i społeczno-gospodarczych przypadają zwłaszcza na lata 1946—1948, 1956—1960 oraz 1971—1974. Natomiast okresy szczególnie wy­sokiej centralizacji w kierowaniu sprawami gospo­darki i społeczeństwa przypadają w szczególności na lata 1950—1954, 1961—1964, 1968—1970 oraz 1975— 1977. Powyższa periodyzacja nosi charakter ogólny i siłą rzeczy bardzo uproszczony, bowiem każdy z wymienionych okresów m. in. centralizacji decyzji i związanej z tym na ogół bardzo dużej koncentracji środków, był powodowany również innymi okolicz­nościami szczegółowymi.