SPRZECZNOŚĆ EKONOMICZNA

Wynika to bowiem z faktu, że sprzeczność ekonomiczna prze­radza się lub może przerodzić się w sprzeczność po­lityczną. Zależności tych nie należy jednak interpre­tować mechanicznie. Byłby to bowiem dogmatyzm uniemożliwiający racjonalną diagnozę przebiegu pro­cesu społecznego i utrudniający wybór należytych działań. Przedmiotem polityki są tylko interesy uświado­mione. Wynika stąd, że występuje odrębność a za­razem dialektyczna zależność pomiędzy faktami spo­łecznymi (ekonomicznymi) a ich syntezą polityczną. Zwrócił uwagę na to W. Lenin („Dzieła”, t. 32) pi­sząc, iż „polityka to skoncentrowany wyraz ekono- miki’’. Wśpomniana^syntezaTSSrtÓW”ekonomicznych dokonuje się przez pryzmat interesów społecznych i     ich odbicia w świadomości społecznej. Na schemacie wskazaliśmy na cztery wzajemnie sprzężone sfery obiegu procesów społecznych, sta­nowiące idealizacyjny wyraz ogólnych powiązań po­między ekonomiką i polityką. W każdej z tych sfer występują właściwe im sprzeczności. Rozpatrzmy je po kolei. I tak potrzeby i interesy ekonomiczne grup społecznych są kategorią obiektywną.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących edukacji. Wszystkie wpisy wynikają z mojego długoletniego doświadczenia w pracy jako nauczyciel. Zapraszamy do czytania!