This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

WŁADZA POLITYCZNA I EKONOMICZNA

Źródło tej władzy pochodzi z pełnomoc­nictw jakie społeczeństwo nakłada na ludzi wykonu­jących usługi kierownicze. Społeczeństwo może rów­nież za pośrednictwem swych przedstawicieli lub też w niektórych sytuacjach bezpośrednio cofnąć udzie­lone pełnomocnictwa władcze. Służą temu instytucje kontroli społecznej, również prasa i inne środki ma­sowego przekazu, system przedstawicielski (rady na­rodowe, sejm) itp. Obowiązek kontroli jakości usług kierowniczych spoczywa na partii marksistowsko-le­ninowskiej, będącej przewodnią siłą polityczną spo­łeczeństwa socjalistycznego.Powiedzieliśmy wyżej, że stosunek władzy zacho­dzi ze względu na coś. W sferze polityki stosunek ten zachodzi ze względu ma interesy wielkich grup społecznych reprezentowane przez ich organizacje. Stosunek władzy występuje względem kogoś, a więc względem jednostek i grup społecznych.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

SYSTEM ORGANIZACJI I ZARZĄDZANIA

System organizacji i zarządzania gospodarką so­cjalistyczną ulega zmianom pod wpływem rozwoju ekonomicznego, komplikowania isię więzi techniczno- -produkcyjnych w gospodarce, rozbudowy powiązań gospodarczych z zagranicą dtp. Proces tworzenia się tego systemu dla warunków gospodarki przemysło­wo dojrzałej nie został jeszcze zakończony w naszym kraju. Istnieje również określony wzajemny związek pomiędzy wykształcaniem się systemu organizacji i zarządzania wysoko rozwiniętą gospodarką socjali­styczną a kształtowaniem się demokracji socjalisty­cznej. Są to doniosłe problemy społeczne i politycz­ne, które będą rozwiązywane w miarę kształtowania się dojrzałego społeczeństwa socjalistycznego w na­szym kraju.Władza jest stosunkiem społecznym, który wystę­puje ze względu na coś i względem kogoś. Nas in­teresuje zjawisko władzy w organizacji, którą W. Kieżuń (por. „Autonomizacja jednostek organizacyj­nych”) określa mianem władzy organizacyjnej, jako dominującego rodzaju władzy występującego w so­cjalizmie.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

GOSPODARKA I JEJ ROZWÓJ

Gospodarka i jej rozwój tworzą bazę materialną postępu społecznego. Postęp ten również w socjaliz­mie jest nie do pomyślenia bez nieustannego rozwo­ju produkcji, nauki i techniki. Człowiek znaczną część swego życia spędza w pracy występując w ro­li szeroko rozumianego wytwórcy dóbr materialnych i wszelkiego rodzaju usług (również oświatowych, kierowniczych itp.), niezbędnych dla wszechstronne­go rozwoju społeczeństwa. Dlatego tak szczególnie ważna jest rola państwa jako generalnego zarządcy własności ogólnospołecznej i w ogóle organizatora ca­łości procesu reprodukcji społecznej. W związku z powyższym i w oparciu o doświad­czenia historyczne socjalizmu można stwierdzić, że system organizacji i zarządzania gospodarką socjali­styczną wywiera doniosły wpływ na całokształt wa­runków społecznych, w których człowiek pracuje, a szczególnie na: postawy ludzi uczestniczących w pro­cesie kierowania, jakościowy poziom więzi społecz­nych (na kształt systemu motywacji i bodźców, na spójność norm społecznych dtp.) i stosunki klasowo- -warstwowe i grupowe.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

PAŃSTWO SOCJALISTYCZNE

Państwo socjalistyczne — będąc generalnym za­rządcą własności ogólnospołecznej — prowadzi poli­tykę ekonomiczną, czyli za pomocą swych organów podejmuje wciąż nowe decyzje i działania zapewnia­jące nieprzerwany wzrost gospodarczy oraz pomna­żanie majątku narodowego. Dla przygotowania swych decyzji państwo dysponuje dużym aparatem piano-wania i zarządzania. Polityka ekonomiczna państwa jest realizowana za pośrednictwem nakazów admini­stracyjnych oraz instrumentów ekonomicznych od­działywania pośredniego (np. cena, zysk, kredyt) na organizacje gospodarcze. Natomiast za pomocą poli­tyki socjalnej (społecznej) państwo socjalistyczne tak rozdysponowuje wytworzone dobra, aby zagwaran­tować systematyczny wzrost stopy życiowej ludno­ści oraz nieprzerwanie ulepszać warunki pracy i by­tu społeczeństwa. Państwo socjalistyczne obowiąza­ne jest prowadzić za pośrednictwem swych różnorod­nych ^ organów i instytucji publicznych stałą dzia­łalność oświatowo-wychowawczą wśród wszystkich grup społeczeństwa stosownie do ideałów d wymo­gów społeczeństwa socjalistycznego.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

DWOISTOŚĆ ROLI PAŃSTWA

Dopiero jednak w so­cjalizmie funkcja państwa, jako instytucji ekono­micznej, ulega pełnemu rozwinięciu w oparciu o u- społecznieńie podstawowych środków produkcji i w związku z tym jest jakościowo odmienna od roli in­stytucji ekonomicznej, którą spełnia współczesne państwo kapitalistyczne. W socjalizmie państwo jest bowiem generalnym zarządcą własności ogólnospo­łecznej.Dwoistość roli państwa socjalistycznego jako in­stytucji politycznej a zarazem ekonomicznej przeja­wia się w autonomicznym występowaniu obu stron działalności państwa. Bywają jednak okresy, kiedy ujawnia się silna tendencja do zacierania granic tej autonomiczności. Zależy to m. in. od stanu rozwoju ekonomicznego społeczeństwa, metod kierowania po­litycznego życiem społecznym. Obok tych dwóch wyżej wymienionych funkcji wyróżnia się także inne funkcje państwa socjalisty­cznego, obok funkcji ekonomicznej, socjalną oraz oświatowo-wychowawczą.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn