This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

ZINDYWIDUALIZOWANIE

Zindywiduali­zowanie to wyraża m. in. społeczne uwarunkowa­nia podejmującego działanie, jego wiedzę rzeczy­wistą, przeświadczenia irracjonalne, emocjonalne ce­chy jego osobowości, wreszcie własne indywidualne potrzeby i interesy (np. potrzeba awansu, potrzeba uznania w środowisku, utrzymania się w konwencji zwyczajowej panującej w danym środowisku). W re­zultacie, jak zauważa M. Karwat, porządek war­tości podejmującego działania polityczne kształtuje się pomiędzy dwoma ekstremami, a mianowicie po­między wyłącznie wartościami nadrzędnymi a war­tościami jednostkowymi nie respektującymi dobra ogólnego. Chodzi tutaj o dwie sytuacje diametralnie odmienne: kiedy jednostka bądź grupa społeczna poświęca swoje „ja” na rzecz wartości politycznych nadrzędnych (np. postawy patriotyczne w okresie wojny, działanie świadome z narażeniem życia) a tak­że v/ przypadku, kiedy w politycznym działaniu je- dnostkowo-grupowym ludzie w rzeczywistości kie­rują się wyłącznie swymi egoistycznie pojmowany­mi interesami.Powiedzieliśmy, iż działania polityczne podejmo­wane są w dwóch przekrojach społecznych.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

ISTOTA DZIAŁAŃ

Wspomnianymi regułami są również wartości ideologiczne odwzorowujące ogólne idee ła­du społecznego wyrosłe na gruncie interesów klaso­wych i narodowych. Są to wartości ponad jednostko­we, które wyjaśnić można tylko w kategoriach grup społecznych. Regułami postępowania społecznego są także wartości polityczne, dotyczące m. in. potrzeb więzi i interesów wielkich grup społecznych oraz ich organizacji, sposobów funkcjonowania tych or­ganizacji, praw i obowiązków członka partii, człon­ka organizacji społeczno-politycznej, praw i obowiąz­ków obywatelskich.Istotą działań politycznych jest to, iż są one po­dejmowane w podwójnej strukturze aksjologicznej, czyli cechuje je niejako dwojaki porządek wartości a także to, że podejmowane są one w dwóch prze­krojach społecznych. I tak w ujęciu idealizacyjnym podejmujący dzia­łanie polityczne czyni to powołując się na świado­mość społeczną grupy, na jej porządek wartości. Czy­ni to jednak w sposób indywidualny.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

SPOŁECZNE UWARUNKOWANIA

Społecz­nie uwarunkowana jest wiedza podejmującego dzia­łanie. Ograniczenia tej wiedzy mogą m. in. wynikać z miejsca zajmowanego w społecznym podziale pra­cy, z braku doświadczenia życiowego, z racji nie­dostatecznego wykształcenia, z nie należytego w peł­ni działania środków masowego przekazu, nie prze­kazujących niezbędnego w danych okolicznościach zasobu informacji. Niekiedy można spotkać się ze słusznym zarzutem niezadowalającego poinformowa­nia tego lub innego ośrodka kierowniczego organi­zacji o stanie nastrojów i spraw. Wynikające stąd luki informacyjne wypełniają często przeświadcze­nia irracjonalne. Społecznie uwarunkowanym jest porządek warto­ści uznawany przez podejmującego działanie. Pisa­liśmy na początku naszych rozważań, iż każda rzecz, stan spraw itp., której przydaje się cechę wartościo­wości (wartościowanej dodatnio), jest dla nas warto­ścią. Interesują nas w tym miejscu nie wartości ma­terialne (dobra materialne), lecz wartości wyrażają­ce reguły postępowania społecznego. Regułami po­stępowania społecznego mogą być wartości moralne, które zawsze noszą charakter reguł kulturowych, a więc reguł postępowania jednostkowego lub zbio­rowego wartościowanych dodatnio w danym kręgu kulturowym.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

PRZEZ CAŁY CZAS

Przez cały czas — pisze Marks — potrzebna jest wola działa­nia ze względu na cel. Przystępując do osiągnięcia danego celu człowiek, grupa społeczna bądź organi­zacja, a ściślej jej ośrodek kierowniczy, czyni to w oparciu o wiele przesłanek. Każde działanie jest wtedy racjonalne, kiedy spełnione są dwie jego pod­stawowe przesłanki: jeśli podejmujący działanie czyni to na bazie posiadanej wiedzy i równocześnie określonego porządku wartości. Przesłanki te stano­wią zarazem kryterium racjonalności działania i wy­stępują łącznie. Do charakterystyki działań racjo­nalnych J. Topolski włącza również przeświadcze­nia irracjonalne. W określonych sytuacjach wydaje się to być uzasadnione, bowiem jest ono wyrazem fałszywej świadomości potrzeb i interesów, czyli wy­jaśnia społeczne ograniczenia wiedzy działającego. Działania racjonalne, czyli działania celowe speł­niające kryterium racjonalności, są zawsze społecz­nie uwarunkowane. Również tego rodzaju działa­nia, nie spełniające kryterium racjonalności, mogą być społecznie uwarunkowane (np. działania podej­mowane w warunkach zbiorowej histerii).

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

DECYZJE I DZIAŁANIE

Zatrzymajmy się pokrótce na tych problemach, które są ważne dla wyjaśniania i projektowania de­cyzji politycznych.Cel jest modelem rezultatu naszego działania, jest idealizacyjnym wyobrażeniem wyniku tego działa­nia. Określa on w znacznej mierze rodzaj środków, jakie należy zastosować, aby uzyskać adekwatny dla nas rezultat, chociaż bywa niekiedy tak, iż środki dla osiągnięcia tego celu są wartościowane ujemnie ze względów moralnych i społecznych, W związku z tym człowiek dokonuje przeformuło wania celu bądź też gotów jest z niego zrezygnować, względnie też poszukuje takich środków osiągnięcia celu, któ­re nie byłyby sprzeczne z uznawanym przezeń po­rządkiem wartości.Analizując proces pracy Marks (por. „Kapitał”, t. I) stwierdzał: „Przy zakończeniu procesu pracy zja­wia się wynik, który już przed rozpoczęciem tego procesu istniał w wyobraźni robotnika, a więc ist­niał idealnie. Robotnik urzeczywistnia zarazem swój cel, który jest mu znany, który jest dla niego pra­wem określającym sposób jego działania i któremu musi podporządkować swoją wolę”.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn