This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

DLA PRZYKŁADU

Dla przykładu, w spo­rach pomiędzy pracownikiem i kierownictwem zakła­du pracy obie strony odwołują się do interesu ogól­nospołecznego; spór ten posiada wówczas pewien współczynnik polityczności. Jedna ze stron tego spo­ru będzie niewątpliwie reprezentowała właściwą in­terpretację interesu ogólnego, chyba że mamy do czynienia z sytuacją skrajną, o której była już” mo­wa. Może być również i tak, że władza polityczna ściś­le określa interpretację interesu ogólnospołecznego w danym czasie a podejmujący działanie (jednostka, grupa) realizuje je w sposób sprzeczny z interesem ogólnym. Wówczas występuje sprzeczność pomiędzy celami i środkami działania.Możemy także spotkać się z sytuacją, kiedy po­dejmujący działania pozostaje w sprzeczności z ak­tualną interpretacją interesu ogólnego i spotyka się z formalną dezaprobatą bezpośredniego środowiska, które z uwagi na uwarunkowania sytuacyjne (np. naciski lokalnej władzy) solidaryzuje się na forum publicznym z bieżącą wykładnią interesu ogólnego, chociaż wielu spośród członków tej zbiorowości rów­nocześnie ,,po cichu” zgadza się z podejmującym wspomniane działanie.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

POTRZEBY I INTERESY

Potrzeby i interesy mikro- i makrośrodo- wiska społecznego kształtują cele i bieg dzia­łań jednostkowo-grupowych. Mogą one być zbieżne, sprzeczne lub tożsame. Relacja potrzeb i    interesów pomiędzy podejmującym działania, którym jest jednostka lub grupa społeczna, również sformalizowana grupa społeczna, czyli organizacja, a jego środowiskiem bezpośrednim lub środowiskiem ogólnym (makro) może być w różnym zakresie rozbieżna. Może być więc niezgodna z interesem środowiska bezpośre­dniego i środowiska ogólnego. Będzie to wów­czas sytuacja całkowitej dezintegracji, kiedy w tej samej kwestii ujawnią się nader odmien­ne stanowiska. Przykładem tego rodzaju sy­tuacji może być anarchista działający w środo­wisku zorientowanym liberalnie w czasach ta­kiej czy innej dyktatu.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

WNIOSKI Z ROZWAŻAŃ

Z powyższych rozważań płyną następujące wnioski:     Każde działanie posiada swój wymiar przestrzenno-czasowy i dokonuje się w danym śro­dowisku społecznym. Działanie to może być zgodne lub też może być niezgodne z preferen­cjami środowiska. Stopień zharmonizowania działania jednostkowego bądź grupowego z pre­ferencjami środowiska, którym może być naj­bliższe otoczenie, zakład pracy, grupa środo­wiskowa, organizacja społeczna bądź politycz­na, region i kraj, kształtuje się na podstawie wiedzy, przyjętego porządku wartości i innych czynników (np. emocji), czyli na gruncie świa­domości potrzeb i interesów.   Każde działanie społeczne jest działaniem politycznym jeżeli posiada kontekst interesów wielkich grup społecznych i właściwego im po­rządku wartości. Oznacza to, że każde działa­nie społeczne jest także działaniem politycz­nym, pod warunkiem, iż posiada wymiar inte­resu wielkich grup społecznych wyrażanego np. przez ich instytucje (organizacja, władza itp.).

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

KAŻDY Z NAS

Każdemu z nas towarzyszą przy tym refleksje: a jak się mają inni. Ponadto otrzymujemy informacje jak dana sprawa przedsta­wia się w szerszym wymiarze: w danym środowisku lub kraju, czy nasz czas oczekiwań pokrywa się z czasem oczekiwań społecznych itp. Rozważając te kwestie nadajemy wymiar społecz­ny sprawom jednostkowym. Ujawnia się on tym ostrzej w naszej świadomości, im bardziej zaryso­wuje się luka pomiędzy jednostkowym i ogólnym interesem, pomiędzy uświadomioną potrzebą lub in­teresem a stanem środowiska. Stanowi ona bezpośre­dni bodziec do działań, przy czym działania te mo­gą nosić charakter adaptacyjny a więc — pozorne­go, chwilowego lub też trwałego przystosowania się do zaistniałej sytuacji lub też mogą wyrazić się w dążeniu do innowacji a więc do zmiany tej sy­tuacji.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

DOMINUJĄCY UKŁAD

Dominujący układ preferencji przy podziale za­sobów społecznych ulega przemianom również w tym przypadku, kiedy zmieniają się okoliczności zew­nętrzne, tj. międzynarodowe. Ulega on także zmia­nom w wyniku wzrostu zasobności społecznej bądź też w wyniku osłabienia społecznego przekonani o  słuszności danego układu preferencji. Z  kolei przeanalizujmy zróżnicowanie konkretno-sytuacyjne. Mamy tu na myśli zróżnicowanie jed­nostek i grup społecznych wynikające z zależności 0   charakterze lokalnym lub ogólnospołecznym, co z kolei powoduje określone zróżnicowanie potrzeb,   interesów.Każdy człowiek, każda grupa społeczna jest uwa­runkowana sytuacyjnie czyli miejscem swego dzia­łania i czasem. Każdy człowiek konkretny (obywatel X) pracuje, uczy się, działa zawsze w wymiarze przestrzenno-czasowym. Dotyczy to nawet „urodzo­nych w niedzielę”, a więc tych, którzy żyją na mar­ginesach życia społecznego.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn