This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

PROBLEMATYKA WZORCÓW

Z drugiej strony zaspokojenie tych potrzeb może dokonywać się jedynie w oparciu o do­brze zorganizowaną — wysoko wydajną pracę sta­nowiącą synonim właściwego wykorzystania szybko pomnażanego majątku narodowego, poprzez odpo­wiednie kojarzenie bieżących i przyszłych interesów społecznych. Dlatego też w oddziaływaniach na świa­domość polityczną społeczeństwa, w kształtowaniu wzorców osobowych, podkreślana jest konieczność za­angażowania patriotycznego, niezbędność myślenia 0   sprawach społecznych kategoriami państwa i jego interesu. W sposób wielostronny rozwijane są i wzbo­gacane działania utrwalające poczucie przynależno­ści do wspólnoty socjalistycznej, a przede wszystkim krzewiące idee niezbywalnych dla niepodległości   dynamicznego rozwoju narodu i państwa polskiego treści sojuszu ze Związkiem Radzieckim.Problematyka wzorców osobowych w socjalizmie jest terenem walki ideologicznej stanowiącej rezul­tat konfrontacji ideowej dwóch światowych syste­mów społecznych: socjalistycznego i kapitalistyczne­go.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

DOMINACJA MŁODEGO POKOLENIA

Historia Polski Ludowej dostarcza licznych przykładów wspomnianej niwelacji wzorców osobowych w związ­ku z awansem społeczno-kulturowym wielu rnilionów ludzi, chociaż równocześnie dowodzi jak długo­trwałe i złożone są to procesy. W całości przemia­ny te dostarczają nowych wzorców osobowych — wy­kształconych w warunkach pracy przemysłowej — o  rozbudowanych walorach intelektualnych. W re­zultacie zmieniają się stereotypy robotnika, inteli­genta, chłopa wzbogacając się o coraz nowe wspólne dla nich wartości. Obecnie w Polsce dominuje pokolenie młode, wy­kształcone, dążące do szybkiej i pełnej stabilizacji życiowej, np. w zakresie uzyskania mieszkań i do­stępu do podstawowych dóbr przemysłowych. Dąże­nia te są trwale wpisane w program rozwoju społe­czno-gospodarczego Polski, dynamizują one rytm rozwojowy kraju.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

W RAMACH WZORCA

W ramach ogólnego wzorca osobowości socjali­stycznej występuje ogromne bogactwo szczegółowych wzorców osobowych, kształtujących się na gruncie różnic pokoleniowych i biologicznych, wykształce­nia, rodzaju wykonywanego zawodu, sposobów spę­dzania czasu wolnego uwarunkowanych indywidual­nymi skłonnościami, zamiłowaniami, aktualną modą, kultywowanymi wzorcami historycznymi, rodzajem wyznawanego światopoglądu itp. Wynikające stąd potrzeby są zaspokajane stosownie do możliwości ogólnospołecznych, tradycji, orientacji kulturowych i    innych okoliczności historycznych. Niezaspokojenie tych potrzeb, a zwłaszcza w przypadku jeżeli noszą one charakter masowy, rodzi różnorodne zjawiska frustracji i nieusatysfakcjonowania społecznego. W miarę tego, jak społeczeństwo socjalistyczne sta­je się społeczeństwem industrialnym, zurbanizowa­nym, następuje stopniowa niwelacja wielu wzorców osobowych ukształtowanych na gruncie głębokich różnic wynikających z odmienności społeczno-zawo­dowych, z pewnych różnic między pracą fizyczną i pracą umysłową, między miastem i wsią.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

OGÓLNY WZORZEC

Ogólny wzorzec osobowości socjalistycznej utoż­samiany jest z człowiekiem wszechstronnie rozwi­niętym, realizującym wartości ideologii komunistycz­nej. I właśnie w tym sensie wzorzec ten jest kate­gorią aksjologiczną. Człowiek wszechstronnie rozwi­nięty to zarazem człowiek przezwyciężający różno­rodne ograniczenia stawiane mu przez społeczny po­dział pracy, a także twórczy uczestnik życia pu­blicznego i ogólnospołecznego, będący wyrazicielem socjalistycznych stosunków społecznych. W tym sen­sie ogólny wzorzec osobowości socjalistycznej jest zarazem kategorią ontologiczną. Wzorzec ten jest również kategorią historycznie zmienną w swych tre­ściach, bowiem możliwości wszechstronnego rozwo­ju człowieka są zawsze historycznie ograniczone sta­nem zasobów społecznych, formami instytucjonal­nymi życia społecznego itp. I tak-w każdym okresie historycznym socjalizmu przypisywane są osobo­wości socjalistycznej nieco inne cechy szczegółowe (por. A. Jasińska, R. Siemieńska „Wzory osobowe socjalizmu”). Na kultywowanie i rozwijanie tych cech ukierunkowany jest wysiłek całego naszego sy­stemu wychowania, propagandy itp.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

WSPOMNIANE CZYNNIKI

  Dlatego też tak ważne jest w naszym kraju rozwijanie i doskonalenie różno­rodnych form demokracji socjalistycznej.Wśród czynników różnicujących potrzeby i inte­resy jednostkowo-grupowe w socjalizmie wymieni­liśmy także bogactwo szczegółowych wzorów osobo­wych w ramach ogólnego wzorca socjalistycznej oso­bowości oraz zróżnicowanie cywilizacyjno-kulturowe w przekroju międzypokoleniowym oraz międzyśro- dowiskowym. Wspomniane czynniki mają swe zna­czenie polityczne bowiem warunkują zarówno róż­norodność potrzeb, jak i form ich zaspokojenia a także różnicują formy oddziaływań politycznych na świadomość różnych grup pokoleniowych i śro­dowiskowych.W związku z wzorcami osobowymi należy rów­nież rozpatrzeć kategorię osobowości, która jest ka­tegorią złożoną. Składają się na nią zarówno elemen­ty psychofizjologiczne (wiek, płeć, temperament itp.), jak i elementy społeczne. Te ostatnie możemy rozpatrywać w kilku płaszczyznach: ontologicznej czyli bytu społecznego i jego form; aksjologicznej czyli systemu wartości ideologicznych, politycznych i     moralnych, wreszcie — w płaszczyźnie historycz­nej.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn